Het is alweer een paar dagen geleden dat ik thuis ben. Afgelopen donderdag heb ik geklommen en daar ga ik je meer over vertellen.

Ik stond vroeg op. Volgens schema moest ik als 4e op in mijn 2e route.

In de morgen had ik met Tom ontbeten. Het was pas 7 uur ‘s ochtends en ik had een mini croissant met thee. Na het ontbijt vertrokken we naar de arena. Ons hotel was vlakbij en qua afstand is het zo’n 15 minuten lopen. Het was fijn om ‘s ochtends buiten even goed wakker te worden.

Toen ik bij de arena aankwam, moest ik mijn pas laten zien om binnen te komen. Ik ging naar de wand toe om de routes te bekijken. Ik zag Jorg Verhoeven ook staan. Hij vertelde dat wij de blauwe routes moesten klimmen. Er waren 4 routes in de wand geschroefd en onze focus lag op de blauwe routes.

Achter de wand was de opwarmwand. Het was niet zo heel groot en ook niet zo hoog. Ik vind het altijd moeilijk om goed op te warmen op zulke kleine wanden en vervolgens een harde route uit te klimmen. Wellicht moet ik me dit gaan aanwennen.

Maar goed, ik zat in groep B met 51 deelnemers. Groep A had ook 51 deelnemers. Ik ben het niet gewend om tegen zoveel andere klimmers te strijden maar dat was het laatste waar ik me druk om moest maken.

Ik ging mij achter de wand omkleden en wat opwarmen. Toen mijn armen een beetje in de verzuring schoot, concentreerde ik mij op de route. Er stond wederom een tv met videobeelden van de route.

Ik lette niet zozeer op de route zelf maar op de volgorde van de bewegingen. Ik wist waar de grepen zaten en nam een kijkje voor de wand. Ik visualiseerde mij de bewegingen en hoe ik in de wand zou bewegen.

Het was bijna tijd om te klimmen. Ik voelde me niet zenuwachtig. Ik deed mijn klimschoenen aan en was klaar om te klimmen. Ik moest alleen nog wachten totdat ik aan de beurt was. Het eerste gedeelte van de route ging vrij goed. Ik had verwacht dat de route wel harder zou zijn. De grepen waren okay alleen de setjes lagen mij niet zo. Maar goed, er zaten in het begin geen harde passen. Op dat moment had ik vertrouwen in mezelf en genoot van het klimmen. Ik hoorde mijn teamleden mij aanmoedigen. Ik kan me geen muziek herinneren of andere dingen. De route ging lekker.

Alhoewel ik niet tot de top ben gekomen was ik verbaasd toen ik uit de route viel. Van een greep op de schouder moest ik overkruisen naar een klein randje en daarna een ondergreep fixeren met links. Ik kan mij herinneren dat de gozer in de video zijn rechtervoet ver weg plaatste en dat deed ik ook. De volgende greep was bedoeld voor mijn rechterhand en toen ik ernaar toe ging zaten mijn vingers niet goed op de greep. Het was een klein greepje en dat was het moment dat ik uit de route viel. Ik was niet blij en ook niet ontevreden. Het klimmen zelf ging best goed denk ik. Ik wou eigenlijk dat ik er niet uitviel op dat punt want het was onnodig. Mijn linker onderarm begon een beetje te verzuren maar ik was nog lang niet moe.

Mijn tweede route was pas veel later. Ik was als 29e geplaatst in mijn eerste route. Ik moest zo’n 2 uur wachten voordat ik aan de beurt was maar had wel de mogelijkheid om naar andere klimmers te kijken. Van mijn standpunt leek het wel alsof de eerste route harder was gebouwd dan de route die ik net had geklommen. Zo af en toe liep ik naar achteren toe om op de wand te traverseren zodat ik niet geheel zou afkoelen. Het is makkelijker om warm te blijven nadat ik al een route had geklommen. Ik wist hoe de route liep en was er klaar voor.

Voordat ik ging klimmen, zag ik Michiel en Hans. Ze waren net op tijd om mij in actie te zien. Toen ik klom hoorde ik wederom mijn teamleden mij aanmoedigen en niemand anders. De bewegingen leken vrij hard maar toen ik de bewegingen zelf maakte viel het allemaal wel mee.

Het dak had goede grepen en uit het dak komen was voor mij de crux. Ik wist dat het hard zou zijn om daarna een sloper te fixeren. Ik had mijn linkerhiel binnendoor geplaatst op een greep en moest toen overkruisen met mijn linkerhand. Het voelde allemaal net niet zo lekker dus ging ik met mijn rechterhand verder richting de sloper.

Ik was er nog niet eens dichtbij en viel uit de route! Wellicht kwam dat door mijn voetplaatsing en voelde het niet goed en werd ik op deze manier gestraft.

Ik wist toen gelijk dat mijn score niet genoeg zou zijn voor een halve finale plek. Ik ben op een 51e plek beland van de 102 deelnemers. Ergens in het midden dus, wat kan ik erover zeggen? Ik laat dat maar aan jou over.

Ik had een kort feedback sessie met Wouter nadat ik klaar was. Het was goed om er even over te praten en te luisteren. Ik heb in ieder geval genoten van het klimmen! Om hier een hele week te zijn was sowieso heel vet. Tussen alle sterke klimmers aanwezig te zijn gaf mij veel positieve energie. De halve finale en finales waren super tof. Alle kaarten waren uitverkocht, dat betekent dat er zo’n 6000 bezoekers aanwezig waren om de beste klimmers in de wereld in actie te zien!

Hier zie je nog een aantal foto’s van het event.

Ik ben niet de hele tijd in de arena geweest maar heb ook wat sightseeing gedaan met het team. We zijn bijvoorbeeld naar Blocbuster geweest voor een paar uur en hebben samen gegeten.

De overige dagen heb ik veel gezien zoals de Bastille, Arc de Triomphe, Les Arches, Pompidou, Notre Dame en nog veel meer andere plaatsen.

Language
Sponsors
Tags
Socials
Archive
Search
Contact
Voor vragen over de website, klik hier.