Met erg weinig slaap stond ik om 07.30 buiten de deur om richting Hilversum te gaan. Ik zou met Pascal Heger en Mirthe van Liere meerijden naar Groningen maar helaas had ik net de bus gemist en liep daardoor een half uur vertraging op. Ik liet mijn rit maar varen en vervolgde mijn reis met het openbaar vervoer.

Toen ik eenmaal in de trein zat, kreeg ik nog meer slecht nieuws te horen. Er waren blijkbaar weer zelfmoord gevallen gepleegd voor de treinen. Op last van de politie reden de treinen niet verder en daar zat ik dan in the middle of nowhere. Maar goed, om 13.00 uur kwam ik dan eindelijk aan in Groningen. Jep, met dezelfde reistijd had ik net zo goed in Fontaine Bleau kunnen zitten!

Een half uurtje te laat voor de inschrijving maar gelukkig mocht ik gewoon mee doen. Ik had mij netjes aangemeld en van tevoren mijn inschrijf zaken geregeld. Ik had mijn tactiek al in de trein bedacht en keek een beetje rond welke boulders er allemaal waren, welke vaak werden geklommen en welke veel punten opleverden. Op de finalewand waren een aantal moeilijk boulders geschroefd. Verder zaten er een paar moeilijke boulders verspreid over alle wanden. Dat vond ik fijn!

Ik had tot 18.00 uur de tijd om 6 moeilijke boulders af te werken. Ik begon wat op te warmen door eerst een paar makkelijke boulders te klimmen en toen werd de verleiding van de finalewand mij te groot. Er stonden zoveel mensen te wachten en te klimmen. Daar moest ik gewoon tussen staan.

Ik had mijn zinnen gezet op een zwarte 7c boulder die vroeg om een kneebar op schuurpapier. De boulder lukte mij uiteindelijk in mijn 4e poging. Mijn eerste 7c had ik in the pocket yeah!

Toen zag ik Marijn Janmaat in een rode boulder werken op dezelfde wand. Een mooie 7b die ik uiteindelijk heb kunnen flashen. Later stelde Jesse van der Werf voor om een witte 7b boulder te klimmen op de finale wand. Grote grepen, grote halen en snel thuis. Ook die heb ik kunnen flashen!

Ik was al op de helft en verkende de grot voor meer boulders.

Daar viel mijn oog op een oranje 7b boulder met wederom grote grepen. Daar was Jesse ook in bezig. Na 2 pogingen lukte het mij net niet om de eindpas te maken, want er zat een vervelende sloper pocket voor de eindpas. Voor mijn 3e poging had ik een andere methode bedacht. Ik had eerder een greep bijgepakt en toen de pocket als intermediair gebruikt voor de eindpas. Dat pakte goed uit!

Daarna zag ik Wolter Westdijk in een groene boulder werken. Het was een 7c met veel passen en zat op dezelfde wand als de oranje boulder. Afzonderlijk waren de passen goed te doen. De lengte zal wel iets met de graad te maken hebben. Het was mij gelukt om deze mooie 7c boulder te flashen. Hij was wel iets aan de makkelijke kant maar fijn dat deze boulder veel punten opleverde.

Ik ging weer naar buiten en bij Hans Busker inventariseren wat hij op zijn lijstje had staan. Hij wees mij een groene 7b boulder aan op de Polsar kip wand. Grote grepen en lekker technisch! Dat vind ik wel leuk. De boulder vereiste veel toehooks, inspanning en wat campus skills. Het duurde dan ook even voordat ik de boulder had geklommen. Ook hier heb ik weer mijn eigen methode voor gebruikt.

Uiteindelijk ging ik bij baas Ferdinand Schulte checken wat hij allemaal had gedaan. Hij had namelijk al lang zijn donsjas aan en liep rond om de boel in de gaten te houden. Ik was ervan overtuigd dat hij de moeilijkste boulders had geklommen. Eerst wilde hij maar niks zeggen over zijn score maar uiteindelijk kon hij mijn vragen niet meer weerstaan. Met vier 7c’s en twee 7b’s had hij een mooie prestatie neergezet. Hans had inmiddels ook dezelfde score als Ferdinand. Ik had maar twee 7c’s en wilde toch echt een 7c erbij om er zeker van te zijn dat ik een finale plek zou halen.

Ik ging op zoek naar mijn laatste 7c. Op de Torenzijde viel mijn oog op een mooie groene 7c boulder. De boulder ging de hoek om, omhoog en weer terug de hoek om voor de eindpas. Ik besloot deze boulder af te snijden, door recht omhoog te klimmen. Het was niet makkelijk, maar wel te doen! Na een paar pogingen had ik de boulder getopt, yes!

Daarna heb ik nog wat fun boulders geprobeerd om uit te klimmen. Mijn kwalificatie zat erop en ik kon eindelijk wat rust pakken. Op de klok was het pas 4 uur. Tijd voor een heerlijke sandwich dus!

Ik kleedde mij om en liep net zoals Ferdinand als een baas erbij. Hans en ik gingen later onze tent maar opzetten, nu het nog licht was.

Vervolgens vermengden wij ons onder de boulderaars en probeerden we na te gaan wie allemaal in de finale zou zitten. Tot onze verbazing gingen er 9 heren door naar de finale in plaats van 6! Later hoorde ik dat Sven Verhoeven zich had afgemeld en bleven we met 8 finalisten over.

Mijn inschatting was correct, want je moest minimaal twee 7c’s aangevuld met vier 7b’s hebben geklommen wil je doorgaan voor een finale plek. Ik zat er dus net in met mijn score!

Het omschroeven was begonnen.

Net voor de avond moesten eerst de jeugd en 40+ finales aan de slag. Terwijl de barbeque werd voorbereid, stonden de jeugd klimmers voor de wanden keihard hun best te doen in de kou.

Wat mij opviel is dat er steeds meer tape werd gebruikt. Er werden flappers getrokken en fragiele vingertjes werden volop getaped. Wat zonde! Maar zij gaven niet op en gingen maar door. Respect.

Inmiddels stond er al een lange rij voor de barbeque en daar stond ik achter aan. De jeugdklimmers aanmoedigen terwijl je in de rij stond voor een bordje pasta / salade / vlees / saus.

Een paar uur later kreeg ik van Roelien van de Vrie te horen dat alle finalisten tegelijk moesten klimmen. Het format was ook veranderd. In plaats van 3 pogingen kregen we ieder 4 minuten per boulder. Dat betekende dat de wedstrijd nog lang niet was afgelopen! 4 boulders, 4 minuten per klimmer, reken maar uit. Het publiek zat intussen flink kou te lijden.

In de isolatie werden we verzocht om mee te doen aan een klimmers onderzoek. Na elke boulder moesten we doorgeven wat wij ervan vonden en de data zou later worden gebruikt voor een afstudeer project. Na de briefing konden we gelijk door naar buiten. Het was flink afgekoeld! We werden een voor een voorgesteld aan het publiek en daarna ging onze inlees tijd in. 8 minuten voor 4 boulders, dat moest te doen zijn!

Okay, terug de isolatie in en opwarmen maar. Door het temperatuurverschil kreeg ik een lichte hoofdpijn en voelde ik wat verkrampte spieren. Ik vulde mijn fles water aan en probeerde mij wat te rekken. Ik voelde me niet heel erg relaxt, eerder wat benauwd. Mijn zenuwen had ik wel onder de controle.

Ik moest gauw op voor boulder 1. Ik liep richting de eerste boulder en schakelde mijn emoties half uit. Boulder 1 voelde aan als een inkoppertje. Ik vond het fijn dat het niet meteen een knalharde boulder was. Het leukste deel van boulder 1 was dat je tijdens de boulder, het publiek in keek en moest doordraaien. Het ging wel goed maar toch had ik een beetje moeite mee om mijn voet op een tree te krijgen. Maar ik gaf niet op en slaagde erin om de boulder in mijn eerste poging te klimmen!

In boulder 2 kwam ik net voor het eind eruit zetten. Ik had mijn hand niet goed gefixeerd op de ene laatste greep. Ik wist dat ik in mijn 2e poging de boulder zou toppen. Ik juich even naar het publiek en het publiek moedigde mij aan! Het gaat allemaal soepel, ik zet nog even aan voor de ene laatste pas en hebbes! Ik laat niet los en bedank het publiek voor hun support.

Terug in de isolatie hoor ik de dames flink overleggen. Bij ons was het juist tegenover gesteld. Er werd geen woord gerept over een boulder. Heb je het gehaald? Ehm, schouders omhoog en weet ik niet…was het standaard antwoord. Daar kon ik wel om lachen. Baas Ferdinand trok zich terug in zijn eigen wereld door zijn paarse koptelefoon op te doen. Jesse kwam steeds vermoeider terug van alle boulders. Marijn wist het allemaal niet meer. Hans baalde van zijn zippers in de 2e boulder. En de rest zat er maar bij.

In de derde boulder had ik een vaag idee wat ik kon gaan doen. Ik wilde via een schuurpapiertje aan de zijkant omhoog, maar dat viel tegen in mijn eerste poging. Dan maar een keer recht omhoog naar een module! Ook dat werkte niet. Ik ga terug naar mijn eerste idee en ga er vol voor. Mijn rechter voet probeer ik zo hoog mogelijk op een begin greep te zetten. Zo, mijn hak lag er vol in en door trekken maar! Yes, ik heb de greep op de hoek en zwaai om naar de greep op de module. Ik zwaai met mijn lichaam door om mijn hiel bij mijn hand te zetten. Het stelt vanaf hier niet veel meer voor en een paar secondes later fixeer ik mijn handen aan de eindgreep! Boulder 3, top!

Ik had teveel pogingen in deze boulder verspild. Mijn bedoeling was om zakelijk te boulderen, maar dat lukte niet meer. Ik had zin in de laatste boulder! Grote grepen en verspreid over 2 wanddelen waarbij je onder een hangende bol moest klimmen. De derde greep had ik echter onderschat, die was verder dan ik dacht. Ik kwam daar uit zetten en baalde van die pas. Later kwam ik er wel door heen door mijn voet vanaf een lage tree af te zetten. Op naar de hangende bol! Grote emmers waar ik volledig mijn hand in kwijt kon, oooh wat relaxt! Ik hing op een gegeven moment aan een arm, dan kon ik net zo goed tegelijk gaan poffen. Ik zakte terug naar mijn andere hand, tja die andere hand moest ik dan ook maar poffen. Daar hing ik dan voor het publiek, schaamteloos mijn handen te poffen haha. Nu moest ik weer terug omhoog en ik wilde per se niet campussen. Wellicht kan ik een toe hook maken, ooooh ik steek mijn benen door mijn armen heen en tadaaaa een figure of four! Zo kon het natuurlijk ook, lekker efficiënt. Ik moest naar de 2e wand zien te komen, maar kwam niet bij de greep. Ik probeerde mijn voet af te zetten tegen een wanddeel en uiteindelijk werkte dat. De bol kwam in beweging en langzaam kwam ik dichter bij de wand. Ik kon zo de ene laatste greep pakken. Ik plaatste mijn rechtervoet op de tree en draai mijn rechterheup naar de wand voor de eindgreep. Yess ik heb alle 4 de boulders getopt!

De finale boulders waren niet echt heel moeilijk. Je werd dan ook hard afgestraft voor elke poging die je extra hebt gedaan. Zo was het terecht dat Ferdinand had gewonnen en had Bruno 2 pogingen minder nodig dan ik. Hij kwam op een tweede plek en ik pakte de derde plek met 4 tops in 8 pogingen. Ik ben niet ontevreden, maar ben blij dat ik wederom de finale heb mogen klimmen. Er is een compilatie filmpje van de finale gemaakt door Mirthe en die kan je hier terug vinden.

Video: Finale boulders – bewerkt door Jeroen Jager

Bij de dames kwam er zelfs een super finale aan te pas omdat de boulders te makkelijk waren. Uiteindelijk wist Roelien met de winst ervan door te gaan en pakte Mirthe de 2e plek en werd Elena nummer 3.

De rest van de uitslagen staan hier. Na de prijsuitreiking was het tijd om mijn winst te vieren. Zoals elk jaar sloot ik mijn wedstrijd dag af bij het kampvuur, waar er nog gezellig werd doorgekletst over alle finale boulders.

Ik vond het trouwens jammer dat de weergoden de wolken hebben laten drijven boven Groningen. Maar ondanks het weer, heb ik weer een super evenement mee gemaakt! Bedankt allemaal.

Language
Sponsors
Tags
Socials
Archive
Search
Contact
Voor vragen over de website, klik hier.