2 Weken geleden was de aftrap van het nationale boulderseizoen. Ik kan boulder 1 nog als de dag van gisteren herinneren.

Gister stond boulder 2, ook wel bekend als I love problems te Rotterdam op de agenda. Het verschil met boulder 1 is dat er dit keer super veel mensen hebben ingeschreven. Altijd een uitdaging om tegen meer mensen te strijden!

Gelukkig kon ik last minute nog een ritje regelen vanuit Utrecht naar Rotterdam Steeppart. Samen met Mirthe van Liere werden we opgehaald vanuit Utrecht en kwamen we rond 12 uur aan in de hal.

Na het aanmelden kreeg ik een wit shirtje met een logo van I love problems. We waren ruim op tijd aanwezig want om 14.00 uur zouden de kwalificaties pas van start gaan. Terwijl ik rond keek, zag ik Bart van Raaij, hoofd routebouwer, af en toe in paniek raken. Kenji Tsujimaru was nog druk bezig met de topo en ook Jeroen Bliek, speaker, was na 2 jaar afwezigheid weer van de partij.

Nadat ik een tosti had besteld aan de bar, spotte ik mezelf op de Wall of Fame. Ik kon er wel om lachen!

Vanwege mijn golfelleboog oftewel mediale epicondylitis besloot ik om maar eens heel rustig op te warmen. Een blessure kan ik het nog niet echt noemen, maar het begint wel steeds gevoeliger te worden. Ook had ik een spiertje in mijn onderrug verrekt waardoor ik mijn rechterbeen met moeite omhoog kon krijgen. Kort samengevat, dit was niet mijn dag omdat ik niet vol uit kon gaan in de boulders.

Ik vond de kwalificatie boulders wel leuk. Ik weet niet wie de boulders heeft gewaardeerd, maar sommige boulders vond ik niet thuis horen in de moeilijkste categorie. Het waren een paar weggevertjes want ze waren te makkelijk naar mijn mening (oranje nr 87 en zwart nr 12), wat natuurlijk van harte wordt gewaardeerd haha. Echter zaten er ook wat moeilijke boulders tussen, maar ondanks de variatie aan boulders, vond ik de boulders geslaagd. Met een score van 505 punten stond ik ex equo op de 5e plaats samen met Hans Busker en Teun Keusters.

Een 5e plek betekende een finale plaats, want er gingen 8 heren en 8 dames door naar de finale. Door de vele ex equo’s viel er in beide categorieën een persoon af.

Om 18.30 sloot de isolatie ruimte. Na een korte briefing door de jury, konden we al gauw inlezen. 8 minuten inlees tijd voor 4 boulder problemen.

De startlijst was inmiddels bekend en mijn naam stond boven aan. Dat betekent dat ik als eerst mocht starten. De eerste boulder was een traverse naar rechts. Ik had veel moeite om naar rechts te komen. Mijn rechterbeen werkte niet echt mee vanwege mijn onderrug dus moest ik een andere oplossing vinden. Helaas lukte het mij niet om de zone greep te bereiken.

De tweede boulder was naar mijn mening best hard. Het was een minte boulder waarbij je met een hand op de kant moest beginnen en de ander vol moest crimpen in een mini randje. Vervolgens leek het mij logisch om keihard over te kruisen met je rechter hand en bij te pakken met je linkerhand. Ook hier heb ik de zone niet gehaald.

Achteraf had hoofdroute bouwer Bart uitgelegd wat precies de bedoeling was van de boulder. Om naar de zone greep te komen, moest je je rechterhand matchen, rechter voet hoog neer zetten en dan naar de kant/zonegreep toe met rechts. De afstand tussen de greep op de module en de kant vond ik wel ver. Jammer.

De derde boulder was meer mijn ding. Het begin was leuk. Vanuit een ondergreep geplaatst op de module, moest je eerst met je voeten de wand aantikken om door te gaan naar een grote zijgreep. Eenmaal aangekomen op de zijgreep, moest je een hupje maken naar de volgende greep. Eindelijk na mijn derde poging kon ik de greep fixeren en mijn sprong beheersen. De zone had ik vast, nogmaals ver overkruisen met links en dan naar de eindgreep. Ik wilde mijn linker voet hoog plaatsen onder mijn elleboog maar gleed weg van de zonegreep. Wederom geen top voor mij, maar wel een zone te pakken.

De laatste boulder was gebouwd met rode grepen. Ik vond dat de boulder nogal morpho was. Lange mensen hadden in deze boulder meer voordeel. Een ondergreep (weliswaar van een module) boven je hoofd pakken is nooit fijn en al helemaal niet als je lang uit staat. Naar mijn mening had de linker begin greep hier gewoon wat hoger moeten zitten. Dat zou namelijk niets uitmaken voor de beweging / boulder. Voor mij geen zone, enkel frustraties!

Ik had duidelijk mijn moment / dag niet. Ik ben trouwens 7e geworden tijdens boulder 2. De rest van de resultaten vind je hier terug. Je kunt nog zo’n 125 foto’s terug vinden op mijn Facebook.

Ik weet niet of ik positief kan terugkijken op de wedstrijd ondanks mijn 7e plek. De wedstrijd bevatte genoeg boulders en het was goed georganiseerd. Ik denk dat het verstandig is om de komende tijd eerst te herstellen van mijn golfelleboog. En als ik dat vertaal naar het klimmen, dan betekent dat minder boulderpret en meer nadruk op lange routes. Op naar Lead 2!

Language
Sponsors
Tags
Socials
Archive
Search
Contact
Voor vragen over de website, klik hier.