Vrijdag vonden de halve finale en finales plaats van het Europees Kampioenschap en dat was nog geen 10 minuten van mijn hotel vandaan.

Volgens mij stond ik rond een uurtje of half 10 op om te ontbijten. Voor de derde keer op rij had ik weer hetzelfde ontbijt genomen. Mijn ontbijt bestond uit 2 Duitse broodjes met 2 plakjes ham en nog wat chocolade muesli met melk.

Elke dag kwam tijdens het ontbijt een vrouwtje langs om te vragen of wij thee, koffie of warme chocolade melk wilden hebben. Ik koos voor thee. Nikki koos ook voor thee. Je moest eens weten hoe belachelijk snel Nikki haar thee drinkt. Terwijl ik nog met mijn eerste kopje thee bezig was, had zij haar theepot al leeg.

Genoeg detail over het ontbijt. Na het ontbijt gingen we naar de wedstrijd wand om Jorg Verhoeven aan te moedigen. Het weer zag er niet goed uit, het had al veel geregend. We besloten om met de auto naar de wedstrijd te gaan om toch een beetje droog te blijven.

Eenmaal bij de wedstrijd wand aan gekomen, hing er een vervelend wolkje boven de wand.

Gelukkig waren er ook tenten aanwezig. Ik had geen zin om heel de dag in de regen te staan en ging snel op zoek naar een zitplaats in de tent.

Even later was het boulder team ook van de partij. Nu alleen nog maar wachten totdat Jorg aan de beurt was en hopen dat hij ver genoeg kan komen om een finale plaats te kunnen bemachtigen.

Inmiddels was het al droog geworden en was Jorg bijna aan de beurt.

Ik ren naar beneden door het gras. Ik gleed bijna uit maar uiteindelijk ging het goed. Ik had mijn camera paraat om Jorg op te nemen in de halve finale. Ik zag hem naar de route lopen en zo te zien ging het niet erg lekker.

Jorg Verhoeven in de halve finale, EK Imst

Jammer genoeg was Jorg niet hoog genoeg gekomen om een finale plaats te halen. Toch vind ik dat Jorg een mooie prestatie heeft neergezet. We gingen met z’n allen gezamenlijk lunchen in de bar. 3 pizza’s, 2 tosti’s en 2 taartjes was genoeg voor ons allen. Daarna splitsten we op, het boulder team ging terug naar Innsbrück behalve Michiel. Nadat ik Elko en Nikki had afgezet bij het hotel gingen Michiel, Tim en ik naar Hoch Imst.

Daar gingen we rodelen in de Alpine Coaster. Het is de langste Alpen achtbaan in de wereld, zo’n 3,5 kilometer, op roestvrij stalen rails. Om daar te komen moesten we in een lift wat ook weer zeker zo’n 10 minuten duurde.

Het uitzicht was echter indrukwekkend.

Na 10 minuten was ik boven. Ik had nog nooit gerodeld en dacht dat het niet zo snel ging. Niets was minder waar als je de remmen helemaal niet gebruikt. Met een beetje mee leunen in de bochten kom je een heel eind.

Rodelbahn Hoch Imst

Na zo’n ritje krijg je vanzelf een adrenaline kick. Het was tijd om Imst te verkennen. Het is niet zo groot en er was niet zo veel te beleven in het centrum.

In de avond gingen we met een klein clubje weer naar de wedstrijd wand om de finale te bekijken. De heren finale was niet zo spannend. De eerste helft was enkel afblokken, greep bijpakken, voet hoog zetten en door gaan. De route ging recht omhoog, beetje jammer als je zo’n hele wand tot je beschikking hebt. De routebouwers hadden het begin veel makkelijker moeten maken en dan zo’n 20 a 30 meter door het dak moeten bouwen, met een uitklim op het rechte stuk.

De dames finale was een stuk spannender. Zij hadden te maken met wat spannende bewegingen welke niet statisch konden worden gehaald. Dat leverde echter meer sensatie op. Sommige waren zo langzaam dat ze in tijdnood kwamen en de laatste meters toch door moesten klimmen.

De winnaars zie je hieronder.

1. Ramon Julian Puigblanque ESP (47-) 2. Adam Ondra CZE (45+) 3. Jakob Schubert AUT (45-)

1. Angela Eiter AUT (57-) 2. Johanna Ernst AUT (49-) 3. Alizée Dufraisse FRA (46-)

Language
Sponsors
Tags
Socials
Archive
Search
Contact
Voor vragen over de website, klik hier.