Zondag avond ontving ik van Paul wat sms berichten vanuit het zuiden.

P: Hey Truong, ga je morgen mee naar Freyr?
T: Hey Paul! Ik heb zeker wel zin! Hoe laat vertrekken jullie?
P: Rond 10 of half 11 in Maastricht. Is dat ok voor jou?
T: Ok, ik zorg dat ik er ben en sms je als ik in de trein zit.
P: Ok dan zijn we daar. Leuk!

Nadat ik mijn plannen had doorgegeven aan coach Wouter, was het inpakken, douchen, slapen en vroeg opstaan. Mijn uitrusting was er klaar voor.

In de ochtend was ik er nog niet helemaal hersteld van de zondag training met Vera Zijlstra in Monk. Mentaal had ik er super veel zin in. Het was mijn eerste keer dit jaar dat ik weer ga buiten klimmen. Terwijl ik in de trein zit op weg naar Maastricht, kan ik alleen maar aan mijn positieve herinneringen denken van vorig jaar.

In Maastricht aangekomen, wachten Paul Lahaye, Isolde Toet en Marieke Broertjes mij op voor het station. Ik stap de auto in terwijl ze allemaal zijn afgeleid door een klimster met helm wat voorbij kwam lopen. Snel racet Paul naar Freyr zodat we rustig van een kopje koffie en thee bij de Chamonix restaurant kunnen genieten. Altijd fijn om snel in Freyr te zijn!

Daarna liepen we richting de rotsen. De weersomstandigheden waren prima, 6 à 7 graden. Wanneer Paul en ik het bos in gaan, lopen Isolde en Marieke nog even door om op een andere sector te klimmen. Het wandelpad naar beneden was een grote modder partij. Gelukkig was ik goed voorbereid en had ik mijn Nike sneakers thuis gelaten.

Na 2 routes opwarmen wilde Paul nog even voelen in Tabula Rasa, 8a. Via een lijn naast deze route had Paul de setjes ingehangen. Ik mocht als eerst de route in. Dat was goed voor mijn onsight niveau. De passen zijn erg mooi maar op een gegeven moment kwam ik niet hoger. Ik zag minuscule grepen op een zwarte band zonder voet treden. Later bleek dat ik niet Tabula Rasa aan het uitwerken was maar Jolie Promenade, 8b. Dit was helemaal niet onze bedoeling en gingen we de setjes verleggen.

Mijn tweede poging om Tabula Rasa uit te werken ging prima tot aan de crux. Daar was ik even leeg en liet Paul even klimmen. Bij Paul ging het ook goed, hij moest nog even wennen aan Belgische kalk omdat hij de laatste tijd in Spanje is geweest om te klimmen. Ondertussen kwamen Isolde en Marieke naar ons toe om Paul even aan te moedigen. Ook hier hebben we een vergissing gemaakt en blijkt dat de route twee kanten kan oplopen. Paul was boven de verkeerde kant op geklommen en raakte zo verzeild in de laatste meters van Esperanza, 8b+. Dat was ook niet onze bedoeling.
Toen kwam er een local aan die alles haarfijn aan ons heeft uitgelegd welke haken voor welke routes zijn bedoeld.

Na wat meters in verticale routes was ik toe aan eten. We hebben in Chamonix restaurant nog even bijgepraat, diner gegeten en reden in de avond weer terug richting Nederland. Hopelijk kunnen we volgende keer de juiste route klimmen.

Language
Sponsors
Tags
Socials
Archive
Search
Contact
Voor vragen over de website, klik hier.