Iedereen die weleens routes klimt, herkent de grigri wel. Al jarenlang ben ik fan van de grigri. Je kunt hem zelfs mijn favoriete zekerapparaat noemen.

Ik word erdoor gezekerd en ik zeker er zelf ook mee. De nieuwe grigri+ is al een tijdje te koop en met de Petzl Grigri Tour kun je hem zelf uitproberen! Tijdens het event krijg je informatie en wordt er een demo door Petzl gegeven over het gebruik van de nieuwe grigri+.

Check het filmpje en noteer de data alvast in je agenda.

Hallo klimmers! Het is weer even geleden dat ik mijn blog heb bijgewerkt. Ik geef toe dat het soms veel makkelijker is om alleen een fotootje te delen via Instagram. Bij de foto’s van de Verdon hoort natuurlijk een verhaal dat ik graag met jullie deel!

Mijn doel van de trip was om lekker veel meters te maken in een nieuw gebied in de vorm van multipitch en sportklimroutes. Mijn eerste multipitch-ervaring was ver weg in Marokko. Dit keer zocht ik een bestemming die dichter bij huis lag namelijk Zuid-Frankrijk. Ik koos voor de Verdon omdat ik daar nog niet eerder was geweest. Ik sprak af met mijn Franse klimmaatjes Jérôme en Etienne. Zij waren vaker in de Verdon geweest en konden mij dus goed begeleiden in dit gebied. Voor mij was dit een ideale gelegenheid om kennis te maken met een nieuwe klimbestemming. Vanuit Eindhoven vloog ik op zondag met een vol gepakte koffer (20 KG aan materiaal) en tas naar Marseille, waar ik werd opgehaald door Jérôme.

Goodmorning! Selfie Sunday 😁📷 on my way to the 🛫⛰️🌄🌞 #climbing_is_my_passion

A post shared by Truong Ngo Official (@truongngocom) on

Vanuit Marseille gezien ligt het dorpje La Palud sur Verdon in het noordoosten op ruim 2 uur rijden vanaf het vliegveld. We waren nog niet aangekomen en ik wilde al uitstappen om een foto te nemen van het uitzicht. Ik zou uren naar het water kunnen staren.

Voor de accommodatie hadden we een bungalow gehuurd waar we met z’n 4-en terecht konden. Eenmaal aangekomen op de camping had Etienne de sleutel net in ontvangst genomen. De bungalow was simpel ingericht met een keukentje, eetgedeelte, badkamer en 2 slaapkamers met uitzicht op het landschap. Het was een super gezellig bungalowtje met alles erop en eraan.

Nadat we waren bijgekomen van de reis gingen we een sportklimgebiedje checken: sector Pantin du Néant. Het was zo’n 20 minuten rijden vanaf de camping. De auto konden we in het bosgebied parkeren en we gingen te voet verder. Na een kwartiertje wandelen en een deel per klettersteig te hebben afgelegd, kwamen we in het gebied aan. Dit gebiedje is niet zo bekend en staat ook nog niet in de topo beschreven.

Op internet kun je een topo vinden van Pantin du Néant, maar die is nog niet helemaal ingevuld (bron: Charlotte Durif)
Er is een mooie app beschikbaar met veel meer informatie over het gebiedje: Bonoway.
Klik hier om de topo te downloaden. Verder heb ik de exacte coordinaten voor het gebiedje: Latitude: 43° 44′ 6″ N, Longitude: 6° 21′ 20″ E
En de coordinaten om te parkeren: Latitude: 43° 44′ 1″ N, Longitude: 6° 21′ 9″ E

Het uitzicht was adembenemend. Je keek uit op een grote rotskloof van 200 meter diep die onderdeel is van het regionaal natuurpark Verdon, dat maar liefst 180.000 hectare groot is. Er loopt een rivier van 25 km doorheen. Kijkend naar de rotsen voelde ik me opeens erg klein in de Verdon.

Na een 7A+ route als opwarmer hebben we samen nog een 8A+, De l’o2 dans le gaz, uitgewerkt. Die route, ook wel bekend als een kingline route van het gebied, begon vanaf een plateau dat overigens 200 meter boven de grond lag. De route had meerdere cruxen waarvan de laatste crux net zo’n 5 meter voor de ketting zat. Het klimmen was fantastisch mooi, vooral het uitzicht als je naar beneden komt van de route. Je keek recht de afgrond in, dat was wel even wennen. 😀

De 2e dag gingen we naar de sector La Ramirole. De aanloop was dit keer ietsje langer maar ook een stukje uitdagender. Voor de aanloop moest je je goed voorbereiden: gordel en handschoenen aan om stukjes te abseilen. Ik genoot van de aanloop en werd afgeleid door de omgeving.

De natuur is prachtig. We waren omsingeld door bomen en als je het bos uit kwam, werd je verrast door grote partijen rotsen. Dit gebied leent zich zowel voor sportklimroutes als multipitches. Wij klommen een aantal lange routes met als opwarmer een 6C-tje. De rots voelde erg ruw aan. Daarna hadden we onze zinnen gezet op een verticale 8A in sector 3: La guerre des paires. De crux was mij net iets te morpho, maar het leverde wel hele mooie plaatjes op.

Diezelfde avond kwam Baptiste, een klimmaatje van Etienne, ons vergezellen. Zijn introductie was: the one arm pull-up gast. Dat hij sterk was, kon hij de volgende dagen bewijzen. We hadden onze zinnen gezet op de multipitch: Take it or leave it, van de welbekende Patrick Edlinger. Het is een 8A plaat van 120 meter die bestaat uit 4 touwlengtes: 7C, 7A+, 7C en eindigend met een 8A.

Om de route te beklimmen, moest je eerst naar beneden abseilen. Ik vond dit erg bijzonder. We maakten ons klaar voor de klim, trokken onze gordels aan en daalden af naar de helft van de multipitch voor de eerste stop. Daarna daalden we nog eens af naar de grond. Vanwege de lengte konden we uiteraard niet in een keer afdalen. Alle pitches heb ik uiteindelijk voorgeklommen. De meeste moeite had ik met de laatste pitch. Die begon met een super vette mantel op een plaat waar je je voet bijna naast je oor moest plaatsen om omhoog te mantelen. Daarna moest je op de plaat naar rechts traverseren, op 2 kleine mono’s voor je handen. Ik kwam uit bij pockets die zo ver uit elkaar zaten dat ik mijn hele reikwijdte nodig had om ze vast te pakken. Mijn gezicht drukte bijna tegen de wand en vanuit daar plaatste ik mijn voeten op wrijving en moest ik mezelf lanceren voor een dyno! Ik moest alles geven voor de dyno, want anders zou het niet lukken. De laatste pitch was mij niet in 1 keer gelukt. Voor Etienne was zijn droom uitgekomen want hij flashte de laatste pitch dankzij onze beta.

In de foto hierboven zeker ik Baptiste die zich zojuist voor de dyno had gelanceerd.
Eenmaal boven gekomen zat het teamwork erop en konden we dit gaan vieren. Het was een geslaagd dagje met een vette multipitch in de pocket!

De 4e dag bezochten we wederom de sector Pantin du Néant. Het was bedoeld als een actief rustdagje. Etienne klom de 8A+ route, die we de eerste dag hadden uitgewerkt, in zijn eerste poging. Ik kon gelukkig aansluiten in de send train en noteerde 2 routes op mijn naam: een 7A+ route als opwarmer en de 8A+ route, de l’o2 dans le gaz in mijn eerste poging. Baptiste klom zowel de 8A+ als een 8A route Pantin du Néant uit. Mij was het ook bijna gelukt om deze bekende 8A route te flashen. De route wilde ik bewaren voor de volgende keer, want ik wist dat we hier zouden terugkomen.

De 5e dag gingen we vroeg op pad. We kozen voor een rustige multipitch maar wel een waar we onze energie in kwijt konden. Het werd: Alix punk de vergons, een 7B+ multipitch van maar liefst 300 meter met 10 touwlengtes: 5C, 7A+, 6C+, 7A+, 7B, 6C+, 6C+, 7B, 6C en 7A. Ter voorbereiding hadden we een dubbel touw bij ons van 2x50meter, en verder gordel, lifeline, helm, reverso, aantal carabiners, micro traxion, handschoenen, prusiktouwtje, Petzl lichtgewicht setjes, comfortabele La Sportiva klimschoenen, wat Clif bars en drinken.

Het doel was om de gehele pitch in de schaduw te klimmen. Ik had veel geleerd van de multipitch-ervaring, maar ik was nog niet snel genoeg om de rest bij te benen. Mijn touwtechniek is enigszins verbeterd tijdens de klim. Jérôme en ik hebben 1 keer een pauze van 10 minuten genomen om wat water te drinken en een Clif bar te eten. Doordat ik de langzaamste klimmer was, klom ik de laatste 2 lengtes in de zon, maar toch waren we binnen 4 uur boven.

V.l.n.r.: Truong, Baptiste, Jérôme, Etienne. De foto hierboven is genomen vlak nadat we de multipitch hadden geklommen. Op de achtergrond zie je de wand van 300 meter die vol in de zon staat. Voor Baptiste zaten zijn 3 dagen erop; hij ging weer richting huis. Moe en voldaan keerden we terug en vierden we onze beklimming met een overheerlijke pizza in het zonnetje. Het was wederom een geweldige dag om te vieren!

De 6e dag bezochten Jérôme, Etienne en ik weer de sector Pantin du Néant. De aanloop ging steeds sneller en het tempo zat er goed in. Mijn strategie was om zo efficiënt mogelijk te klimmen na al die klimdagen. In de eerste poging was het gelijk raak en kon ik de ketting klippen van de 8A route, Pantin du Néant. Etienne had een 8B route uitgewerkt en dezelfde dag uitgeklommen!

We hadden weer voldoende routes geklommen om te vieren en deden dit dan ook met een biertje en een driegangenmenu in een restaurant. Heerlijk zo’n weekje!

De 7e dag gingen we terug naar het gebiedje Pantin du Neant. Ik had geen verwachtingen, maar ging op verzoek van Etienne toch de 8B route, Bébert, les couilles en fer, uitwerken. De route lag mij wel en ik kon alle passen maken. In de route had ik 4 kneebars gevonden.

In de 1e poging gleed mijn hielhook weg van de allergrootste greep van de route en stond ik weer op de grond. Na een goede rust en wat stokbrood met kaas zette ik mijn zinnen op de route. Het einde van de dag naderde en ik begon aan de route. Ik was ontzettend gemotiveerd om alles te geven. Ik genoot van de bewegingen, zwaaide van de ene greep naar de andere en had alle bewegingen van de route al een keer gemaakt. Ik wist daarmee dat ik de route kon uitklimmen, echter moest ik het nog gaan waarmaken. Dit zijn de momenten waarvoor ik in Neoliet had getraind. Om net dat laatste restje energie om te zetten naar succes. Tegen mijn verwachtingen in klom ik alle cruxen voorbij, moest ik de laatste paar meters doorbijten en kon ik de ketting klippen! Yes!! 😀 😀 Ik was zo blij dat ik deze route kon noteren op mijn lijstje en daarmee mijn 7 klimdagen op rij in de Verdon met succes kon afsluiten.

Op dag 8 werd ik naar het vliegveld gebracht en vloog ik weer terug richting Eindhoven. Kort samengevat heb ik van alle klimdagen genoten. Ik hou van de Verdon want het is een prachtig gebied dat zich goed leent om in de zomermaanden te klimmen. Ik zou daar elk jaar wel terug willen komen om nog meer routes te klimmen. Mijn week in de Verdon was een groot succes dankzij Jérôme en Etienne!

Mijn doel is met gemak bereikt want ik heb heel veel meters gemaakt en veel routes kunnen aftikken.

Ik hoop dat je met plezier mijn verhaal hebt gelezen. Mocht je zelf een keer willen multipitchen, dan is de Verdon zeker een aanrader!

Hallo klimmers!

Sinds kort ben ik weer actief aan het trainen voor het leadseizoen. Ik vind het leuk om mijn boulderkracht om te zetten naar duur. Dat betekent de onderarmen flink laten verzuren.
Dat het nu mooier weer wordt en er dus ook weer buiten geklommen kan worden, motiveert mij extra om meer lead te klimmen. Ik ben dus al een paar weken bezig om weerstand te trainen.

Gisteren was de aftrap van de nationale leadcompetitie; een perfect moment voor mij om te testen hoe mijn duur ervoor stond.

Het klimmen van de twee kwalificatieroutes ging vlotjes. Ik was hoog genoeg gekomen om een finaleplek te bemachtigen.
De eerste route vond ik vrij makkelijk. De meeste klimmers hadden de eerste route ook getopt. De tweede route was naar mijn mening boulderachtiger dan de eerste route en bevond zich op een verticale wand.

De finale begon met een ren-start op 2 volumes. Tegenwoordig zie je dit meer in boulderproblemen, echter het was voor mij de eerste keer dat een route zo startte. De bouwer had dus een klein risicootje genomen, maar dat pakte gelukkig goed uit want iedereen passeerde het eerste stukje. Enfin, ik wilde deze eerste paar passen niet statisch doen, dus rende ik op de volumes en sprong naar de tweede en derde greep 🙂 Gelukkig waren het grote grepen.

De rest van de route kon ik grotendeels cruisen. Helaas lukte het me niet om de route te toppen. Ik vond de finaleroute wel echt vet. Het scheelde maar een haartje voor een plekje op het podium en ik eindigde als 4e. In plaats van de gebruikelijke 3 routes op een wedstrijddag heb ik met het opwarmen erbij bijna 10 routes geklommen en dat maakte het een stuk leuker. Ik denk dat plezier ook een van de belangrijkste factoren is van een wedstrijddag.

Check hier de overige resultaten. Alle foto’s zijn gemaakt door de NKBV.

Wil je ook een keer meedoen met een nationale leadwedstrijd? Je kunt je hier opgeven.
Tot de volgende leadwedstrijd! 😀

3 september 2017 – Lead 2 Mountain Network Amsterdam
15 oktober 2017 – Lead 3 Grip Klimcentrum, Nijmegen
5 november 2017 – Lead 4 I-VY Climbing, Sittard

Vandaag vierden mijn vrienden van boulderhal Kunststof hun 1-jarig bestaan.

Het feestje werd gehouden in de vorm van een vriendelijk boulderwedstrijdje: Kunst|Werck. We kregen 31 kersverse boulders voorgeschoteld. Van toehooks en hielhooks tot op de kop hangen en ren-boulders. Het waren stuk voor stuk leuke en creatieve puzzels.

Read more »

Last minute actie!

Win nu een doos CLIF bar + 2 kaartjes voor de Bergsportdag 2017 die overmorgen plaats vindt van 09.30 uur tot 17.00 uur in de Jaarbeurs in Utrecht. Like dit bericht en laat weten waarom klimmen jouw passie is!

Stuur je antwoord met je naam en telefoonnummer naar Truong@live.com. De winnaar/winnares wordt z.s.m. gecontacteerd en bericht per mail. Deze prijsvraag loopt tot en met 28 januari 2017, 16.00 uur. Je gegevens worden niet aan derde partijen verstrekt.

Ongeveer een weekje geleden was ik in actie tijdens het NK Lead.

Ik had een relaxt dagje en had super veel zin om te klimmen. Eenmaal gearriveerd bij de klimhal in Amsterdam, werd ik begeleid richting de isolatieruimte. Voordat ik aan mijn warming-up begon, kreeg ik een bakje noodles met vis. Daar heb ik heerlijk van gesmuld.

Het publiek ontving een speech van de klimbond, terwijl alle deelnemers opwarmden in de isolatie.

Na 3 uurtjes in de iso werden we eindelijk geïntroduceerd aan het publiek, waarna we direct de route mochten inlezen.

Ik was onder de indruk van de route! Het was een totaal volumefestival. Het zag er vet uit. Het enige wat ik nog wilde doen was voorbij de grote volumes komen en de bovenste helft van de route klimmen. Daar zag ik mijn stijl terugkomen met hielhooks, compressie tussen grepen en knijpertjes. Ik hoopte dat ik alles kon geven in deze route!

Hier is een overzicht van de route terwijl Casper in actie was.

Na exact 6 minuten moesten we terugkeren naar de isolatieruimte. Ik wilde mezelf nog even warm houden en trok vervolgens mijn Petzl Sitta gordel en mijn La Sportiva Skwama’s uit mijn tas. Toen het mijn beurt was, wilde ik alleen nog maar vlammen en genieten van de route.

In mijn hoofd flitste de ene gedachte na de andere: “Okay relax, glij niet van de volume af, zoek naar de juiste voettreden, voer de juiste volgorde uit en blijf ademen. Ik visualiseerde een knieverklemming tijdens het inlezen, nu is de tijd voor de uitvoering. Ik verplaats mijn rechtervoet op de hoge voettree en draai mijn knie richting de volume.

Dit voelt okay aan, nu een beetje genieten van de route en blijven klimmen. Ik ben bijna de grote volumes gepasseerd, vervolgens tik ik mijn linkerhand door naar de blauwe donut aan de zijkant. Ik knijp de grote sloper met rechts en leg een hielhook met links en zet aan naar de ondergreep. Ooh sh*t nee, ik sta helemaal uitgestrekt tussen de gele volume en de blauwe ondergreep!! Ik kan ook niet meer terug, want dan mis ik waarschijnlijk de greep, maar als ik de ondergreep bijpak, dan is het sowieso game over, er staat teveel druk op mijn rechtervoet, waarom is de ondergreep zo hoog boven mijn hoofd?!

Hopelijk begrijp je een beetje wat voor gedachtes er door mijn hoofd heen flitsten. Ik heb gemengde gevoelens over mijn performance. Ik kon wel een beetje klimmen, maar toch had ik ook het gevoel dat ik niet alles heb kunnen geven in de route. Dat vind ik wel erg jammer.

Ik was nog niet verzuurd, in plaats daarvan stond ik vast in de route, volledig gestrekt en eindigde ik met een val. Het was te vroeg om te vallen in de route. Wellicht had ik een andere volgorde moeten toepassen of was ik gewoon te slap?

Enfin, ik heb erg genoten van de route en eindigde uiteindelijk op een 7e plek. Het publiek gaf mij veel energie. Bedankt voor jullie support en gefeliciteerd aan iedereen die op het podium stond!

De foto’s zijn erg mooi geworden. Alle credits gaan naar Zout Fotografie en de NKBV. Hopelijk kan ik volgend jaar alles geven tijdens het NK Lead in de gloednieuwe Neoliet hal in Utrecht. 😀

Language
Sponsors
Tags
Socials
Archive
Search
Contact
Voor vragen over de website, klik hier.